تکنولوژی بارکد و کاهش هدر رفت مواد غذایی، مواد غذایی، هدر رفت مواد غذایی، تکنولوژی بارکد | پزشک برتر | بانک اطلاعات جامعه پزشکی کشور تکنولوژی بارکد و کاهش هدر رفت مواد غذایی – پزشک برتر | بانک اطلاعات جامعه پزشکی کشور

اخبار

چک کردن به روز رسانی بازار

تکنولوژی بارکد و کاهش هدر رفت مواد غذایی

طبق گفته سازمان ملل متحد، یک سوم مواد غذایی تولید شده در جهان هدر می‌رود؛ این در حالی است که ۱۰ درصد مردم در سراسر جهان از گرسنگی رنج می‌برند. یکی از اهداف پایدار سازمان ملل متحد، نصف کردن مقدار مواد غذایی دور ریز در سراسرجهان تا سال۲۰۳۰ است. دولت نروژ و صنایع غذایی این کشور با این قرارداد موافقت کردند و در تلاش برای رسیدن به این هدف هستند.

دانشجویان علوم رایانه Hanna Sollie Storaker و Ingrid Vold برای نوشتن پایان نامه کارشناسی ارشد خود در دانشگاه علوم و فناوری نروژ (NTNU)، به دنبال فهم این موضوع بودند که، آیا استفاده از دستگاه‌های دیجیتال می‌تواند باعث کاهش ضایعات مواد غذایی در فروشگاه‌ها شود.

هدر رفت سالانه مواد غذایی در نروژ به ۳۵۵۰۰۰ تن می‌رسد این درحالی است که برآورد صنعت مواد غذایی ۷۵۰۰۰ تن می‌باشد. فشار برای پر کردن تمام قفسه‌های فروشگاه‌ها و وجود حق انتخاب وسیع از کالاها باعث می‌شود که فروشندگان بخواهند همه چیز را قبل از تاریخ انقضا بفروشند.

پیشرفت فعلی پر زحمت و آهسته است.

دانشجویان از آنچه که در مورد روال عادی موجود در فروشگاه‌ها مشاهده کردند، بسیار شگفت زده شدند. Storaker می‌گوید: “مقدار زیادی از تعجب ما درمورد کارهایی بود که به صورت دستی انجام می‌شد.”

“فروشگاه‌ها دارای سیستم‌های دیجیتال زیادی بودند، اما از آنها  برای بررسی محصولات منقضی شده هیچ استفاده‌ای نمی‌کردند. اولین فروشگاه‌هایی که ما بازدید کردیم از لیست دستی راهنمای تاریخ انقضای محصولات استفاده می‌کردند. هر روز کارکنان فروشگاه یک بررسی انجام می‌دادند تا اقلامی را که تاریخ مصرفشان گذشته بود از قفسه‌ها بردارند. او گفت که این فرایند بسیار دست و پاگیر، سخت و کند بود.

وجود یک فرصت خوب دیده نشده

اکثر مواد غذایی که از بین رفته‌ و دور ریخته می‌شوند، فقط تا چند روز پیش خوب و قابل مصرف بوده‌اند. گوشت تازه، ماهی، غذاهای دریایی و سایر غذاهایی که به سرعت فاسد می‌شوند با کاغذی تحت عنوان “استفاده شود تا تاریخ…” برچسب گذاری می‌شوند، برخی مواد غذایی نیز برچسبی تحت عنوان “بهترین زمان مصرف” دارند. پس از گذشت این تاریخ فروشندگان مجاز به فروش و یا پس دادن آنها نیستند.

در تعیین تاریخ این برچسب‌ها، سازنده باید توجه داشته باشد که برخی از گروه‌های مصرف کننده ممکن است به برخی مواد غذایی بد و یا خراب شده بیشتر از سایرین آسیب پذیر باشند؛ بنابراین تولیدکنندگان باید با توجه ویژه به این گروه‌ها، تاریخ انقضا را مشخص کنند. فروشگاه‌ها معمولا مقدار قابل توجهی از ضایعات میوه و سبزیجات دارند. مقدار زیادی از نان‌ها نیز هر روز دور ریخته می‌شود؛ زیرا مردم تمایل به مصرف نان تازه دارند.

 

توزیع مجدد محصولات

بسیاری از فروشگاه‌ها با سازمان‌های خیریه و بانک‌های مواد غذایی توافق می‌کنند تا محصولاتی که به تاریخ انقضا می‌رسند، یا قبل از اینکه تاریخ بهترین زمان مصرف را گذرانده باشند، به آنها تحویل دهند. در Trondheim دانشجویان بررسی کردند که چگونه این توزیع مجدد با موافقت نامه‌های بین زنجیره غذایی Rema و ماموریت Church City و بانک‌های مواد غذایی نروژ و چندین فروشگاه کار می‌کردند. بر اساس بررسی دانشجویان، کمتر از نیمی از فروشگاه‌های مواد غذایی منطقه، جزو این موافقت نامه‌ها هستند.

یک مشکل برای سازمان‌های دریافت کننده این است که آنها نمی‌دانند که تا چه زمانی باید این موادغذایی را مصرف کنند، که باعث می‌شود برنامه ریزی و استفاده از این اقلام در زمان بهینه برایشان مشکل باشد.

تکنولوژی بارکد با تاریخ انقضا

Storaker و Vold یک راه حل ساده برای کاهش ضایعات پیشنهاد کردند: تاریخ انقضا را به بارکد محصول اضافه کنید. هنگامی که اطلاعات محصول – از جمله تاریخ انقضا- درون فروشگاه اسکن می‌شود، کارکنان می‌توانند از تاریخ انقضا نگهداری بدون بررسی دستی لیست آگاه شوند، و اینگونه تا حد زیادی کار ساده خواهد شد. محصولات نزدیک به تاریخ انقضا می‌توانند به راحتی پبدا شوند و با قیمت‌های کمتر فروخته و یا پس داده شوند.

فروشگاه‌ها می‌توانند حتی به سادگی برای محصولات نزدیک به تاریخ انقضا تخفیف خودکار در نظر بگیرند.

نیاز به بارکدهای متفاوت

استاندارد بارکد در نروژ EAN-13 (European Article Number) نامیده می‌شود.که شامل سیزده عدد و خط است. این کد نشان دهنده شرکت تولید کننده و برخی مشخصه‌های مواد غذایی- مانند : یک لیتر شیر کم چرب یا دو لیتر شیر کامل است. اگر اسکنر نتواند بارکد را بخواند به صورت دستی نیز می‌توان عدد بارکد را وارد کرد. مشکل این است که بارکدهای فعلی توانایی ثبت اطلاعات تاریخ انقضا را ندارند. با این حال، بارکدهایی وجود دارند که می‌توانند این گزینه را هم ثبت کنند.

استانداردهای جهانی ۱ (GS1) یک سازمان غیر انتفاعی است که استانداردهای جهانی ارتباطات تجاری را شامل می‌شود، آنها بارکدهایی که قادر به رمزگذاری تاریخ انقضا هستند را نیز تولید کرده‌اند. اتحادیه اروپا برچسب بارکد بسته‌های دارویی را با تاریخ انقضا و شماره سریال تصادفی معرفی می‌کند تا خطر وجود داروهای تقلبی در زنجیره تامین را کاهش دهند. دانشجویان NTNU بر این باورند که یک استاندارد مشابه باید برای مواد غذایی نیز معرفی شود.

Storaker می‌گوید: “تسهیلات نامناسب تدارکات، بزرگترین مانع برای توزیع مجدد محصولات به شرکت‌های خیریه و بانک‌های مواد غذایی می‌باشد. بخاطر همین اکنون انجام این فرایند به صورت موثر بسیار مشکل است. خنک سازی این موادغذایی نیز یک چالشی است که باید به طور قابل اعتماد کار کند. در حال حاضر، این طرح‌ها بسیار وابسته به مدیران فروشگاه‌ها است آنها باید این کار اضافی را اولویت بندی کنند تا همکاری بین فروشگاه‌ها و گیرندگان به خوبی کار کند.”

این همکاری ممکن است در شهرها نسبت به مناطق روستایی آسان تر باشد. “فرانسه و ایتالیا قوانینی را علیه هدر رفت مواد غذایی معرفی کرده‌اند. Storaker و Vold خوشحال هستند که قانون مشابهی نیز در نروژ مورد توجه قرار گرفته است.

این افراد همچنین روش‌هایی را برای ساده سازی جمع آوری کالاهای خروجی پیشنهاد کردند. یک روش استفاده از ربات‌های درحال حرکت در فروشگاه است که محصولات را از قفسه‌ها بر می‌دارند. آنها همچنین تصور می‌کنند که ممکن است یک روز پهبادها حمل و نقل مواد غذایی به بانک‌های مواد غذایی یا سازمان‌های خیریه را ساده تر کنند.

 

 

قانون هدر رفت موادغذایی در حال ظهور است.

این قانون، باعث می‌شود تا فروشگاه‌ها تحت فشار قرار بگیرند و کاری برای هدر رفت مواد غذایی انجام دهند. Vold می‌گوید “من مطمئن نیستم که آیا این درست است که مانند فرانسه، دور ریختن موادغذایی فروخته نشده را ممنوع کنیم. اما یک قانون در برابر هدر رفت مواد غذایی باید استفاده از راه حل‌های دیجیتال را برای کاهش ضایعات مواد غذایی تشویق کند. ”

 

مصرف کنندگان نیز بدتر می‌شوند.

ارزش زباله‌های مواد غذایی از صنایع غذایی و مواد غذایی ۶ بیلیون کرون نروژ در سال است. این در واقع یک مقدار عظیم است، اما نسبت به آنچه که مصرف کنندگان دور می‌ریزند، بسیار کم تر است. خانوارها نزدیک ۲۲۰۰۰۰ تن در سال، تقریبا سه برابر بیشتر از صنعت مواد غذایی، دور ریز غذا دارند.

Storaker و Vold معتقدند که برچسب گذاری با تاریخ انقضا در بارکد نیز می‌تواند باعث کاهش ضایعات غذایی در خانه شود. یک یخچال فریزر هوشمند با عملکرد اسکن می‌تواند بارکد محصول را بخواند. سپس یخچال هشدار می‌دهد که وقت آن رسیده که این گوشت را مصرف کنید چرا که تاریخ انقضای آن نزدیک است . اگر مواد غذایی دارای برچسب‌های RFID کوچک بودند که یخچال فریزر هوشمند نیز می‌توانست آنرا بخواند، اطلاعات آن به صورت خودکار ثبت می‌شد. اما در حال حاضر، استفاده از این تگ بیش از حد گران است و شاید دوستدار محیط زیست نیز نباشند.

 

یک پروژه آزمایشی ممکن است درسال ۲۰۱۹ اجرایی شود.

Terje Menkerud، مشاور ارشد GS1 نروژ می‌گوید: “ما می‌خواهیم کاهش هدر رفت مواد غذایی را سریعتر انجام دهیم.” Menkerud امیدوار است که گروه عمده فروشی NorgesGruppen در نروژ پ در سال جاری یک پروژه آزمایشی با عنوان GS1 DataBar،که شامل یک سیستم برچسب زنی است که اطلاعات پویایی مانند: دسته بندی تولید و تاریخ تولید را داشته باشد، آغاز کند. این سیستم نیاز به جایگزینی نرم افزار در فروشگاه‌های ثبت شده دارد. چندین کشور در اروپا پروژه‌های آزمایشی مشابهی دارند. بلژیک راه را با معرفی یک استاندارد جدید حاوی اطلاعات تاریخ تولید و انقضا شروع کرده است.

 

غذای سالمتر

Menkerud می‌گوید: برچسب زدن پویا همچنین اطمینان از سلامت مواد غذایی را تقویت می‌کند. دستگاه خواننده برچسب‌ها می‌تواند از فروش محصولی که تاریخ مصرف آن به پایان رسیده است، جلوگیری کند. گاهی اوقات نشان دادن دسته بندی خاصی از محصولات این موضوع را یادآور می‌شود که این محصول باید از بازار خارج شود. سپس نرم افزار می‌تواند از فروش آن ماده‌ی خاص ثبت شده خودداری کند.

صرفه جویی در غذا صرفا سبب هدر رفتن منابع نیست. سیاست گذاری ضعیف زیست محیطی هم سبب هدر رفت می شود. طبق گفته Matwett AS، انتشار گازهای گلخانه‌ای سالانه در نروژ به علت هدر رفتن مواد غذایی برابر ۳۸۰۰۰۰ تن براورد شده است و در سطح جهانی، تولید گازهای گلخانه ای به ۳٫۳ میلیارد تن CO2 افزایش یافته است.

 

منبع: news-medical

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *